A kysz, a kysz siło nieczysta!). Czytałam coś niecoś o Sataniźmie i wcale nie uważam go za zły. Tymczasem większość ludzi myśli, że satanizm to krwawe ofiary ze zwierząt i ludzi na czarnych mszach i "walka z dobrem". Jak słyszę podobne wywody na ten temat, to mam ochotę zrobić użytek ze swoich glanów. I ubieram się tak, jak się ubieram. Większosć "Chrześcijańskiego" społeczeństwa nie zna nawet swojej świętej księgi, co wydaje mi się wyjątkowo dziwne. To jest nawet bardzo
życie poświęcił książce: był księgarzem, bibliotekarzem, edytorem, redaktorem wydawnictw. kieruje redakcją Kociewskiego Kantoru Edytorskiego i kwartalnika społeczno-kulturalnego „Kociewski Magazyn Regionalny”. Jako pisarz debiutował w 1958 r. w Bydgoszczy kilkoma wierszami na łamach prasy wojskowej. Jego debiutem książkowym był zbiór poezji „Pejzaże serdeczne” (ZK-P, Gdańsk 1979). W dorobku literackim posiada czternaście książek, w tym trzy powieści (Ziemia czeka na
bardzo wiele szumu wokół swojej treści. Richard Dawkins dał jasno już we wstępie do zrozumienia jaki jest cel napisania tak kontrowersyjnego dzieła: „>Założony przeze mnie cel tej książki zostanie osiągnięty, jeśli każdy religijny czytelnik, przeczytawszy ją pilnie od deski do deski, stanie się ateistą". Artykuł ten zaintrygował mnie z jednego powodu. „Jako recenzent jestem w dość trudnej sytuacji. Z jednej strony bowiem wolę bardziej wysublimowane filozoficznie dyskusje
Satanistą i nie boje się do tego przyznać. Na początku tak było, ale teraz jest inaczej. Ludzie mnie rozpoznają w moim miescie. Pokazują mnie i moich kumpli palcami. Ale my jesteśmy z tego dumni. Wiecie dlaczego? Bo ludzie mówią: "O, to ci Sataniści, którzy mi pomogli!", "To ci DOBRZY Sataniści!". Kwestia, jest taka, że pomagamy ludziom, jak tylko możemy. Niektórzy z was spojrza teraz sceptycznie. Taa, ja już widzę tolerancję w mojej miejscowości ("Łaaaa! Satanistka!
fundacji na rzecz edukacji dzieci i młodzieży w Kolumbii. W Malawi, powstało 60 lokalnych bahaickich szkół, kształcących w zakresie nauki czytania i pisania; a także przeszkolono i wysłano do potrzebujących 30 bahaickich pracowników podstawowej opieki zdrowotnej. W Zambii, bahaici współpracowali z rejonowym szpitalem w regionie północnym, oraz prowadzili zajęcia z języka francuskiego dla uchodźców z Ruandy w Lusace. Od samego początku wspólnota bahaicka uczestniczyła w pracach ONZ, najpierw
projektów na całym świecie. Liczba tych inicjatyw nieustannie wzrasta, a wśród nich są projekty wspierające polepszenie statusu kobiet, ochronę praw człowieka, edukację zdrowotną. Zanim te działania przerodzą się w projekty na większą skalę, zwykle powstają z niewielkich lokalnych inicjatyw. Otwarte obozy stomatologiczne, zorganizowane przez Europejskie Bahaickie Stowarzyszenie Higieny Jamy Ustnej w Korçë, w Albanii. W regionie, w późniejszym okresie ustanowiono stały projekt tego typu. Inspirowana
lat, mocno utkwił mi obraz tego człowieka, zawsze uśmiechniętego i niezwykle ciepłego. Teraz czuję to znacznie bardziej, niż czułem wtedy, gdy nie zdawałem sobie sprawy ze szczęścia jakie mnie spotkało. Te wspomnienia dodatkowo, w jakiś niesamowity sposób pomogły mi w odnalezieniu tego, co w życiu człowieka jest najważniejsze. Żal mi bardzo ludzi niewierzących, którzy nie ufają. Jakież ich życie musi być smutne, a perspektywa śmierci przerażająca. Wiem jednak, teraz już z całą pewnością, że